آتشکده ی ری

 

✅ ﺍﺯ ﺁﺛﺎﺭ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺭﯼ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﻭ ﺗﭙﻪ ﻣﯿﻞ ﻫﻢ ﺷﻬﺮﺕ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺮ ﺑﻠﻨﺪﺍﯼ ﺗﭙﻪ ﺍﯼ ﭘﻬﻨﺎﻭﺭ ﺩﺭ ﺟﻨﻮﺏ ﺷﺮﻗﯽ ﺣﺮﻡ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﺒﺪﺍﻟﻌﻈﯿﻢ ‏( ﻉ ‏) ﻭ ﺩﺭ ۲ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ ﺟﻨﻮﺏ ﻗﻠﻌﻪ ﻧﻮﺑﺨﺶ ﮐﻬﺮﯾﺰﮎ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺭﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﻤﺎﻥ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﻨﺎ ﺁﺗﺸﮕﺎﻩ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﮔﻮﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺍﯾﻦ ﺑﻨﺎﯼ ﻗﺪﯾﻤﯽ، ﺑﻘﺎﯾﺎﯼ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﺳﻼﻡ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻃﺒﺮﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺗﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﮐﺘﺎﺏ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻃﺒﺮﯼ، ﺍﯾﻦ ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﻣﺤﻞ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﺁﺗﺶ ﻣﻘﺪﺱ ﺑﻮﺩﻩ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺩﺭ ﺟﺎﯾﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺰ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ؛ ﯾﺰﺩﮔﺮﺩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺷﮑﺴﺖﺟﻠﻮﻻ ﺍﺯ ﺣﻠﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺭﯼ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺁﺗﺶ ﻣﻘﺪﺱ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺮﻭ ﺑﺮﺩ. ﻣﺴﻌﻮﺩﯼ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﻣﺮﻭﺝ ﺍﻟﺬﻫﺐ ﺍﺣﺪﺍﺙ ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﺭﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺪﻭﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ﺍﻭ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﺭﯼ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺭﯼ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﻫﻢ ﺷﻬﺮﯼ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺩﺭ ﻓﺘﺢ ﺭﯼ ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺁﻧﺠﺎ ﺻﻠﺢ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﺎﻗﯽﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ.

ﺑﻨﺎﯼ ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺯ ﺗﭙﻪ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﺯﻣﯿﻦ ﺣﺪﻭﺩ ۱۸ ﻣﺘﺮ ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ﺩﺍﺭﻩ ﻭ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻣﯿﺮﺍﺙ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻗﺒﻼ ۲۰ ﻣﺘﺮ ﻫﻢ ﺧﺎﮎ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﯾﻌﻨﯽ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ۲۰ ﻣﺘﺮﺧﺎﮐﺒﺮﺩﺍﺭﯼﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﺛﺎﺭ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﺳﺖ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ . ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﺑﻨﺎﯼ ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﺭﯼ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﻤﻠﻪ ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ ﺑﻪ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺧﺮﺍﺏ ﺷﺪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﺑﻨﺎﯼ ﭼﻬﺎﺭﻃﺎﻗﯽ ﻭ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﻭ ﻣﯿﻞ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ . ﺑﻨﺎﯼ ﺍﺻﻠﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﭼﻬﺎﺭ ﻃﺎﻕ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻓﻌﻼ ﺩﻭ ﻃﺎﻕ ﺁﻥ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﻃﺎﻕ ﮐﻮﭼﮏ ﺁﺗﺶ ﻣﻘﺪﺱﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻧﯿﺎﯾﺶ ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ . ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﯼ ﺷﺮﻗﯽ – ﻏﺮﺑﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺷﻦ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺑﻨﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ، ﺑﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭ ﻃﺒﻘﻪ ﺍﺣﺪﺍﺙ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ ﺑﺨﺶ ﺯﯾﺮﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺳﻪ ﺭﺍﻫﺮﻭﯼ ﮐﻢ ﭘﻬﻨﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻃﻮﻝ ﺑﻨﺎ ﺭﺍ ﻃﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺩﺍﻻﻥ ﻭﺳﻂ ﮐﻪ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﻋﺒﻮﺭ ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻮﺑﺪ ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻗﺎﺑﻞ ﻋﺒﻮﺭ ﻫﻤﮕﺎﻥﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﺑﺎﻻﯼ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﻻﻧﻬﺎ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﯾﮏ ﻣﺎﻫﯽ ﮐﻨﺪﻩ ﮐﺎﺭﯼ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﺎﻫﯽ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺯﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥﺑﺎﺳﺘﺎﻥ، ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ ﺳﺎﯾﺖ ﻭ ﺳﻮﻣﯽ ﺑﺮ ﺩﯾﻮﺍﺭ‌ ﻣﺤﻞ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﮐﺎﺭﮐﻨﺎﻥ ﻣﯿﺮﺍﺙ ﺟﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ.