چند توصیه راجع به بازی کودک

 

۲ تا ۵ / ۲ سالگی دوره ای است که بچه ها در کنار هم بازی میکنند نه با هم . هر کس به بازی خود مشغول است با عروسکها ماشینها و مکعبهای خود بی وقفه سخن می گوید و به دیگران توجهی ندارد. اگر در این سن کودکان با هم بازی کنند دعوا و گریه راه می افتد آنها در کنار هم خوشحالند بویژه اگر بزرگسالان بدون دخالت در فعالیتشان مراقب باشند که بچه ها همدیگر را نیازارند در واقع در این سن بچه ها هنوز قوانین بازی را نمی فهمند بنابراین فرزندتان را وادار نکنید که با بچه های دیگر بازی کند بلکه اگر مایل باشد بهتر است که در کنار آنها بازی کند این همان اصلی است که در مهد کودکها رعایت میشود
اگر کودک نمی خواهد ماشینش را به مهمانش قرض بدهد ناراحت نشوید او تازه دارد معنای مالکیت را کشف میکند و این کاملا طبیعی است که نخواهد ماشینش را به کسی قرض بدهد
در این سن حتی بی باکترین کودکها دچار ترسهای جدید و بی سابقه ای می شوند آنها اغلب از شب تاریکی باران صدای هواپیما پاره ای از حیوانات و حتی برخی از اشخاص می ترسندکودک برای غلبه بر ترسهایش و همچنین برای احساس امنیت عادات و آداب جدیدی برای خوابیدن خود ابداع میکند مثلا لباسهایش را حتما باید روی صندلی بگدارد پرده ها باید کشیده باشند پتویش را به شکل خاصی روی خودش بکشد و میخواهد در راهروی مجاور چراغی روشن باشد آداب و تشریفات خاص هنگام خواب باید هر شب رعایت شود
اغلب وقتی پدر و مادر او را در تختش میگذارند و تنها می ماند دچار نگرانی و احساس ناامنی میشود در این هنگام او می فهمد که تنها شده و تمام عوامل ترسش همراه او هستند و این فکر برایش غیرقابل تحمل است

برای اطمینان بخشیدن به او چه باید کرد؟ قصه ای را که دوست دارد برایش تعریف کنید او همان قصه را هرشب تقاضا خواهد کرد حتی چند بار و این هم تبدیل به قسمتی از تشریفات خواب می شود اگر مایل است در را نیمه باز بگدارید و چراغ راهرو را روشن ولی او را برای خواباندن به اتاق خود نبرید به کمک شما باید کم کم یاد بگیرد که شبها تنها در تختش بخوابد