نحوه کاشت و نگهداری گیاه شویدی و شویدی دم روباهی


گیاه شویدی از خانواده آسپاراگاسه (مارچوبگان) و بومی آفریقای جنوبی و شرقی است. این جنس حدودا ۳۰۰ گونه دارد که معمولا گیاهان همیشه سبز هستند.

شویدی ساقه های منشعبی دارد که روی آن برگ های ریزی قرار گرفته اند. ساقه ها به صورت آویز رشد می کنند و برای گلدان های آویز بسیار مناسب هستند. گل ها سفید ، گوچک و براق هستند . میوه ی این گیاه قرمز رنگ و آبدار و گوچک است و پرندگان را به خود جذب می کند.

گیاه هر ساله باید هرس شود و ساقه های خشکیده و ضعیف آن جدا شود. در صورتی که ریزش برگ ها مشاهده شود بایستی آن را در محل نورگیر قرار دهید.
خاک گلدان بایستی همواره مرطوب باشد اما از آبیاری زیاد آن خودداری کنید. خیس بودن بیش از حد خاک موجب تجمع آب در ریشه های حجیم گیاه شده و موجب پوسیدگی آن می شود.

به جز مورد حمله قرار گرفتن توسط حشرات کوچک ،‌مشکل جدی دیگری متوجه این گیاه نیست.

برای تکثیر این گیاه می توان بذر آن را کشت داد. اما بهترین راه برای تکثیر آن جدا سازتی قطعاتی از ریشه ی ضخیم و حجیم آن و قرار دادن ریشه ها در گلدان جدید است. گلدان باید هر ساله عوض شود.

 

شویدی دم روباهی

 

خانواده: Asparagaceae
منشأء: آفریقای جنوبی
زمان گلدهی: بهار و تابستان
ویژگی ها: شویدی دم روباهی، گونه ای واشی و چند ساله بوده که به صورت علف هرز بومی، در آفریقای جنوبی وجود دارد. این گونه غالباً به صورت زینتی مورد استفاده قرار می گیرد. نام های علمی دیگری از قبیل A.aethiopicus، A.sprengeri و Protasparagus نیز برای آن وجود دارد. دارای ساقه هایی متعدد و پرپشت است.
برگ های آن ریز و شبیه فلس است، که در واقع ساقه های برگی (Cladodes) خوانده می شوند. در بهار تا تابستان گل های کوچک سفید رنگ آن ظاهر شده که به دنبال آن در پاییز میوه های قرمز تولید می کند.
بذرهای سیاه آن در میوه های رسیده تولید می شوند. رشد و نمو آن نسبتاً کند است. سیستم ریشه ای آن شبکه ای از ریشه های افشان است که دارای غده های پیازی است. جست ها و ساقه های جدید از این غده های زیر زمینی می رویند. توجه شود که این گونه بر خلاف نام عمومی و شکل ظاهری اش ارتباطی با تیره سرخس ها ندارد. مصرف میوه های این گیاه سبب بروز اختلالاتی در اعضای بدن انسان می گردد. در صورت تأمین شرایط مناسب تبدیل به علف مهاجم می گردد، که با گلایفوسیت یا حذف مکانیکی غده ها، ریشه کن می گردد.
بذرها باید از میوه های گوشتی برداشت شود و در یک محیط کشت گرم یا با حرارتی در حدود ۲۵ درجه سانتیگراد از پایین، در حدود ۳ هفته تا ۱ ماه جوانه می زنند.
تکثیر: روش تکثیر آن به روش جداکردن غده ها در توده نسبتاً بزرگ، یا با کاشت بذر در بهار یا اوایل تابستان است.
عادت رشدی: در زمانی که در سایه رشد کند، ساقه ها کشیده تر می شوند و گستردگی گیاه بیشتر می گردد، در آفتاب متراکم و سفت (محکم) می گردد.
سرعت رشد: کند، ارتفاع cm90-60 و گسترش ۱٫۲-۱متر
نیاز نوری: سایه آفتاب، به قرارگرفتن طولانی مدت در آفتاب کامل حساس است و در سایه کامل نیز برگ ها زرد رنگ می شوند.
خاک: مناسب ترین خاک برای آن، خاک نیمه سبک، اصلاح شده و دارای تخلخل PH متمایل به اسیدی است.
نیاز آبی: نیاز آبی آن در فاصله بهار تا پاییز متوسط است.
مقاومت به سرما: حساس به سرما، برگ های آسیب دیده از سرما، حذف گردند.