سوره اعلی و فضیلت آن

شیخ صدوق از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده که هر که سوره سَبِّحِ اسْمَ رَبِّکَ الْأَعْلَى را در فریضه یا نافله بخواند در روز قیامت به او گویند که از هر دری از درهای بهشت که می خواهی داخل شو.
سوره اعلی
۱-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّکَ الْأَعْلَىبنام خداوند بخشنده مهربان ۱٫ نام پروردگار برتر و والاتر خود را تنزیه کن (به زبان به پاکى بستاى و به دل از هر عیب و نقص منزه دان
و نام‌هاى اختصاصى او را بر غیر او اطلاق مکن
و در معنى آن نام‌ها ره به انحراف مجوى و تأویل ناروا مکن).
۲-الَّذِی خَلَقَ فَسَوَّى۲٫ آن کس که (هر موجودى را) آفرید و (اعضاء او را متناسب یکدیگر و بر وفق هدف اصلى خلقتش) راست و درست نمود.
۳-وَالَّذِی قَدَّرَ فَهَدَى۳٫ و آن کس که (هر آفریده‌اى را از حیث کمّ و کیف وجودى) اندازه‌اى قرار داد پس (او را به سوى کمالش) هدایت نمود.
۴-وَالَّذِی أَخْرَجَ الْمَرْعَى۴٫ و آن کس که چراگاه را (از دل خاک) بیرون آورد.
۵-فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَى۵٫ سپس آن را (پس از طراوت و الوان رنگ‌ها) خاشاکى تیره‌رنگ و سیاه گردانید.
۶-سَنُقْرِئُکَ فَلَا تَنْسَى۶٫ به زودى تو را (به خواندن همه قرآن به طرز تنظیم اصلى در علم ازلى و لوح محفوظ) خوانا مى‌کنیم
پس هرگز فراموش نمى‌کنى.
۷-إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّهُ یَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا یَخْفَى۷٫ جز آنچه را که خدا بخواهد (که هرگز نخواهد ولى قدرت او دائما محفوظ است)
همانا او آنچه را آشکار و آنچه را پنهان است مى‌داند.
۸-وَنُیَسِّرُکَ لِلْیُسْرَى۸٫ و تو را براى راه آسان (در دعوت و هدایت) آماده و متمکن مى‌سازیم.
۹-فَذَکِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّکْرَى۹٫ پس (آنان را) تذکر ده اگر تذکر سود بخشد.
۱۰-سَیَذَّکَّرُ مَنْ یَخْشَى۱۰٫ به زودى کسى که استعداد ترس (از خدا) دارد متذکر مى‌شود.
۱۱-وَیَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى۱۱٫ و کسى که از همه شقى‌تر است (و از خدا نمى‌ترسد) از آن دورى مى‌جوید.
۱۲-الَّذِی یَصْلَى النَّارَ الْکُبْرَى۱۲٫ آن کس که به آتش بزرگتر درمى‌آید و مى‌سوزد.
۱۳-ثُمَّ لَا یَمُوتُ فِیهَا وَلَا یَحْیَى۱۳٫ سپس در آنجا نه (حقیقتا) مى‌میرد و نه (به راحتى) زندگى مى‌کند.
۱۴-قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَکَّى۱۴٫ حقّا که رستگار شد کسى که خود را (از عقاید فاسد و رذایل اخلاق و عمل‌هاى زشت) پاک کرد و رشد بخشید و زکات داد.
۱۵-وَذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى۱۵٫ و نام پروردگار خود را یاد کرد و خضوع نمود و نماز خواند.
۱۶-بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَیَاهَ الدُّنْیَا۱۶٫ (شما به سراغ آن فلاح نمى‌روید) بلکه شما زندگى دنیا را ترجیح مى‌دهید.
۱۷-وَالْآخِرَهُ خَیْرٌ وَأَبْقَى۱۷٫ در حالى که آخرت بهتر و پایدارتر است.
۱۸-إِنَّ هَذَا لَفِی الصُّحُفِ الْأُولَى۱۸٫ همانا این (امور: تزکیه و فلاح
تذکّر و نماز و ایثار آخرت بر دنیا) در همه کتاب‌هاى آسمانى گذشته ثبت است.
۱۹-صُحُفِ إِبْرَاهِیمَ وَمُوسَى۱۹٫ در کتاب‌هاى ابراهیم و موسى.